Son bir özgürlüğüm kalmıştı senden yana;
Kendimden yana kullandığım, son bir özgürlüğüm.
Sen mi farklıydın, yoksa dizginleyemediklerim mi?
Kayıp gözlerimden boşalıp sebepsizce kayboldun...
Sonbaharıma düşen yaz kokulu yağmurlarımda,
Usumda asılı kalmış yasak düşüncemde bile sen vardın!
Yaprağım kalmadı ki döküleyim gönlüne tekrar tekrar.
Mevsimimden önce kurudum sana, bir güz eşliğinde
Ve son bir özgürlüğüm kalmıştı senden yana,
Seni yaşayıp, bitiremediğim son bir özgürlüğüm.
Üşümüştüm buzlarını çözene kadar nemli kalbimin
Ellerini umuyordum apansız yuvarlandığım düşümde
Kör kütük hasretlerin kilidini vurup dudaklarıma
Yasak günahları işledim, sahte yeminler ettim.
Son bir özgürlüğüm vardı ya, hatırla
Onu da tükettim...


Dilay Özge