Sustum ve Çığlık Oldum...

[hAkAnN]

Islak duvarlarına ve soluk resimlerine dokundum.
Korkularıma yenildiğim an, kaçmak o kadar kolaydı ki sevgili.

Ben, bütün tutsaklıklardan korkarım.
Ucube bir serzenişim sana, aldırma.
Hadi, demle çayını ve uzat ayaklarını.
Aldırma, geçmiş, soğuk bir yansımadır yüzümde.

Duyma, ben kendi sesime bile yabancıyım.
Döndüm savaşlarımdan. Sakat kaldı bir yanım.
Beyaz bir sarhoşum.
Elsiz, Dilsiz, sözcükleri tükenmiş bir sarhoş...
Bütün izbe köşelerde, bütün o hayâsız yansımalarında yaşamın, yokum…
Hiç olmadım…

İçre bir belirsizlikten yırtım seni…
Kendime kaçışlarımın aynasıydın.
Bilmezsin, nasıl acıtır benliğimi kar boran yollarda seni eskitmek
Dokunduğum bütün sesler yitip gidecek belki.

Belki sana benzeyeceğim bilmediğim bir diyarda 'Kırmızı…'
Belki de tüketeceğim kendimi sende…
Onurlu bir savaştır sana çığlık sözcüklerim.
Sustum ve kaçtım kendimden.
Sustum ve Çığlık oldum…

[MeLekyuzLum_]

GüzeL Siir, PayLasim Icin TskLer Emegine SagLik..