Kimsesiz Değil Ben Sensizim

[BoDrUmLu1905]

Viran bir bahçenin solgun gülleri durur karşımda
Hasret kervanıyla yürüyorum adım adım...
Affet beni sevdiğim! Ben seninle olmayı bir türlü başaramadım

Gece karanlık
Ve sen yoksun yanımda.
Sesler duyuyorum,
içim ürperiyor korkulara bürünerek.

Karanlıktan değil inan bu korkularım
Ben şimdi yalnız değil kimsesiz kaldım.
Girdiğim tüm sokaklarda senin çıkmazlarındayım.

Adımlarımın bile saymıyorum artık
Sensizliğe giden tüm yolardan usandım.
Ne sevgine muhtacım artık
Nede gözlerine
Sanma seni özlemediğimden bu muhtaçsızlığım
Her hatırıma düştüğünde yokluğunu hissetmekten bunaldım.

Kaç yıl geçti kaç yol geçti ömrümden
Kaç sebepsiz ayrılık geçirdim
Yüzümü güldürmeyen gülüşlerinden
Sanma, ilk gözyaşımın son sevdasını yaşıyorum
Sen bilemezsinki
Sevdalı gönlümde neler taşıyorum.

Bir gelsen, bir görsen halimi
Bir bilsen seni nasıl özlediğimi
Anlardın yoğluğunda nasıl da yandım.

Şimdi bir oda dolusu yitirlmiş umutla korkularda kaldım.
Karanlıktan değil inan bu korkularım
Şimdi ben yalnız değil kimsesiz kaldım. ,

Boşversene be sevdiğim yalan söyledim
Kimsesiz değil ben sensizim...

[MeLekyuzLum_]

Paylasim Icin Tskler..

[Hatira]

Sanma seni özlemediğimden bu muhtaçsızlığım
Her hatırıma düştüğünde yokluğunu hissetmekten bunaldım.

Damardan gidiyoruz harika....