Bir sis perdesi gözümün önüne yavaş yavaş indi
Kayboldu dünya, görünmez oldu sanki
Tünelin içine salınan bir trendeyim şimdi
Karanlığın gizemi titretiyor bedenimi
İlerliyorum,gittiğim yolun ucunu görmeden
Bilnmezlik en yakın istasyondur önüme gelen

Ara sıra ışıklar vurmuştu tünelin çatlağından
İçim açılıyor, dünyam aydınlanıyordu o an
Bir ışıltı var gözüme vuran
Menekşem parlıyordu, aman Allahım o ne ihtişam
Uzatmıştım elimi
Kayboluverdi ışıklar, çiçeğimi tutamadan

Yollar bitmiyor hiç belli ki çok çetin
Her virajda savruluyor dağınık ümitlerim
Tam toparlanmışken anlamsız bir yenilgideyim
Dile gelmiyor artık yorgun tesellilerim

Yolun sonu nereye ulaşacak bilen yok mu
Solmuş ta olsa bir sevda çiçeği bana çok mu
Mezara gömdüm dün gece elimde kalan son umudu
Buraya kadarmış belki de
Çekildi perdeler, hüsranlara emanet oyunun son