Aşklar da, dostlar da ıskalanmaz ve gözden kaçırılmaz emin olun!...




Kaç kere dipsiz bir kuyunun içinde gömüldüğünü hisseder insan?
Kac defa, zaman sadece umutsuzca kayıp gider avuçarımızdan?
Bilinen sözleri bir kenara bırakmalı bence.
Yenilerini aramak lazım acılarimizi tarif etmek için. Anlamsız bir tekerlemeye dönüşüyor çünkü ağzımızdan dökülen her söz...
Hayatınızda kaç defa dibe vurdunuz, içinde boğulduğunuz yalnızlık kuyusunda?
Ya da kaç defa sordunuz bu anlamsız sorulari kendinize?
Nereden başlamalı basiretimizi bağlayan bu lanetli büyüyü bozmak için?
Şöyle bir bakalım geriye bence, bir adım atmadan önce ilerisi için.
Ne görüyorsunuz?
Ya da ardınızda neler bıraktınız şimdi yanınızda olmayan?
Sevgililer, dostlar ya da varsanılan dostluklar...
Her seferinde suçlanacak birileri bulunur elbette ki bitirilen birşeylerin ardından.
Her insana gücünün yeteceği kadar yük verilirmiş ve sizi en cok incitebilecek kişiler ise yine en çok sevdiklerinizmiş.
Belki de bu yüzden bu kadar suçlanırsınız aldığınız kararlar hos karşılanmadığında.
Şiddetle protesto edildiğinizde en yakınlarınız tarafından.
Bunca nefret ancak bu kadar büyük bir hayal kırıklığının ürünü olabilir.

Her zaman söyleyecek birşeyleriniz olmalı hayata ve hayatınızdakilere karşı.
Söylenecek şeyler tükendiği anda da susmalı ve ardınızda bırakmalısınız herşeyi.
Unutmayın ki hayat algıladığımızdan ve düşündüğümüzden çok daha büyük.
Bazı şanslar sadece bir kez geçer elimize.
Bazıları ise, hiç beklemediğimiz anlarda bütün güzelliğiyle dahil oluverir naçizane yaşantımıza.
Aşklar da, dostlar da ıskalanmaz ve gözden kaçırılmaz emin olun!........