Adim Sonbahar

[didems]

nasıl iş bu
her yanına çiçek yağmış
erik ağacının
ışık içinde yüzüyor
neresinden baksan
gözlerin kamaşır

oysa ben akşam olmuşum
yapraklarım dökülüyor
usul usul
adım sonbahar

Atilla iLhan

[MeLekyuzLum_]

Paylasim Icin Tesekkurler..

[didems]

Her soluk gün belki sıkıcı
Her yağmur belki hüzün
Her damla belki acı
Ama her yağmur ruhumun tek ilacı

Her gece belki korku
Her kara bulut belki nefret
Her sis belki kin
Ama her karanlık ruhumun tek umudu

Her güneş belki neşe
Her dalga belki sakin
Her ilkbahar belki güzel
Ama sen ruhumun sonbaharısın!

Deniz Bozkurt

[didems]

Bu ne yeşil, ne mavi bu, ne sarı? Yolumuzda.
Nasıl koyup gitmeli bu denizi, bu kırları?
Uğulda, uğulda, uğulda sonbahar rüzgârı,
Bir dal kırabilir misin bakalım, gönlümüzde?

Bu şarkılar, bu hâlis sözler varken, dilimizde.

Ahmet Muhip Diranas

[didems]

Bu bahar
Savuracak beni rüzğarlar,
Perdelerimin arasından göreceğim;
Dışarda pürneşe bir bahar
Bense, içimde dolu dolu kırgınlık.
Sarılacağım tek dost; yalnızlık
Aynalarda bir yenilmiş adam
Ayak sesimle dolu odam
Her akşam, her akşam
....ağlayacağım.
Her terkedilişte
hatıra...binlerce
Unutmak için çabalar, ki günlerce
Neylesen olmaz, çıkmaz izi
her köşede tekrar tekrar mazi
bir söz, hatta bir şarkı
ve taze gözyaşı
Silmek isterken baktığım yerlerden yüzünü
Ezberlerim tekrar tekrar sonbahar hüznünü
Bu bahar çok üşüyeceğim,
Sen yoksun
ısıtacak bakışların yok,
Gönlümde soğuk rüzğarlar esecek
Son umudum, son köşeyi dönüp gidecek
Eski raflarda bulacağım yine
hüzünlü şarkıları
Kapımda, eskimiş acılarım
Başımda yeni sevdalarım
Yeni terkedilişlerim
Yeni yenilişlerim
Eski raflara kalkacak tekrar
gülüşlerim
Özletmeden dönecek hüzünlerim
Bu bahar çok, çok üşüyeceğim

Ahmet Ünal Cam

[didems]

Bu mevsim başıma bela!
Bilmezsin sen ey yalan yarim!

Bu mevsimde saçlarıma öyle bir güz yağar ki;gözlerime hüzün dolar ve yüreğim yağmur ağlar.Sensizliğe değil,senli yalanların anısına konaklar ruhumda, bu sarı bahar…Ve sana değil! Senli yalanlarımda büyüttüğüm aşka yazılır tüm bu satırlar…

Alınma sakın hiçbir sözümü üzerine.Giydirme sakın en sevdalı cümlemi çıplak yüreğine…Onlar ki sana yazılmadılar bunca soğuk gecelerde.Sana örtünmek için örülmediler şiir diye,satır satır ellerimde…

Sen geldiğin yerde kal yalan yarim!
Yalanla büyümüş kentinde,kendinle kal yine…

Biz ;kalabalığız merak etme.
Yalnızlık,soğuk,hüzün,ayrılık,keder ve güz nasılda haşır neşiriz bir bilsen !Küçücük bir odanın,en dumanlı köşesinde…

Söyleştikçe ağlıyor,ağladıkça yazıyor,yazdıkça büyüyoruz belli belirsiz gözlerde.Ki bu gözler yalnız hüznü besler,derin bakışların en kuytu köşesinde…

Ekim sarsıyor ,Eylül’ün tahtını…Hüzün daha bir çoğalıyor gözlerimde…

Ey Hüzün Kokulu Yar’im!

Bir hüzün mevsimi daha geçti geçiyor hasretlik ömrümüzden.Eylül bakmadı mı gözlerine hüzünle?Ekim çalmadı mı kapını eskimiş bir düşle?Kasımamı kaldı bir buruk selamın!

Ya oda geçerse kapından habersizce…
Ya kasvetine düşerde kışın, unutursan güz selamını bu baharda da?

Kaç bahar daha geçecek böyle,selamsız sabahsız ömrümüzden!
Kaç gece daha geçecek böyle,ziftin pekini sürerek gözlerimize!
Kaç gün daha savrulacak takvimlerle,anı mezarlığını boş bırakarak!

Bilmiyorum yar…
Bilmekten bilenmiyor artık us’um,güz’le söyleşmekten.Düşüncesiz bir ruhun elinde ruhsuzlar kentine savrulup gidiyorum habersizce.

Senli başlayan güncelerim,yazıya tutunamıyor artık keyfince.Kırık dökük aşk kelimeleri ellerimde,oyun oynuyorum çoluk çocukla bilmece bildirmece niyetiyle…

Oysa sen diye yattığım düşler hesap sorar her gece…
Suskun…
Yorgun…
Ve solgunum yine...

Vurgun yemişim yokluğunun en dipsiz derinliğinde.Soluksuzum nefessiz bıraktığın bu kömür kokulu kentte…

Bir selam çak ,güz’den çıkan sabahıma…Bir haber at,göçmen kuşlar kanadına…Bir bakış bağışla ,düşlerine yattığım sensiz kabuslarıma.

Bir şey söyle yar?
Bir ses ver,can gibi canından…

Bil ki;hüzündür kapımda sabahlayan…Yokluğuna yağmur damlalarıyla çetele tutan...Kaç hüzün baharı daha geçecek hasretliğimiz üzerinden?Söyle kaç sabah daha gözlerim solgun kızıl güllere bakacak penceremde.

Usandım yar!
Beklemekten usanmış canımı kapına yolluyorum,bu son bahar rüzgarıyla…

Ki ;bu mevsim senden hatıra..Hatırla!
Güz’sel bir seyirde seyrederken alem beni,ben güzle gelen hüznüme yanıyorum,sarının ayrılık renkli en koyultulmuş tonunda…Ve yağmurla söyleşiyorum bu mevsimsiz sokaklarda…

Ya al canımı sakla sol yanında…
Ya da savur canımı sensizliğin en ölümcül diyarına…

alinti

[didems]

Ve solgun anıların..

Söylenecek sözleri tükettim en susulacak zamanda…

En söylenmedik sözler biriktikçe avuçlarımda,yazgıya mahkum bir kader kurbanı gibi, sadece sabra yüklenip sıktım avuçlarımı.
Sır yüklüydü damarlarım,kelimelerin sihrine bulanmış parmak uçlarımla damgalıyordum aşkı,yazgısı olmayan boş sayfalara…

Okunmaktan aciz ,bir cehaletin kollarına sardığım dizi dizi satırlar, ihanetime kızdılar.

Kırıldılar.Avuçlarımdan savruluşlarına göz yumuşuma.
Ürktüler.Yabancı göz bebeklerine konmuşluktan.
Ve korktular.Bir daha sevi yüklü bir avuçta okşanmayacak olmaktan…

Kıyamadım ne sana,ne de aşkına buladığım satırlarıma.
Kırgın yanlarını topladım,merhametli dokunuşlarla.
Ürkekliğini avuttum güvenli sarılışımla.
Korkularını kovdum gün ışığının dostluğuyla.

Gece matemde şimdi.Aşka yazgısı karalanmış bir sevdalıyı ağırlayamamaktan…
Ve gün;şenlikli bir kutlamada şimdi.
Kelimeleri aşktan azâd edilmiş bir ruh’la güz’ü karşılamaktan.

Hüzne yakışan bir mevsim olmalıydı kelimelerimi coşturan.Ayrılıkların soldurduğu yeşil umut yapraklarının mateminde,sarı baş köşeye oturmalıydı,saçlarım gibi göz bebeklerimde de.

Bu yüzden gönlümün baharı şenlikte.Bu yüzden güz daha bir sevilir,daha bir beklenir bu hasret tüten yürekte.Kırık dallar anlar halimi,solgun yapraklar bilir renklerimi nasıl çaldırdığımı.Ve yağmurlar...

Mavi-beyaz yağmurlar...Gözlerime çöreklenmiş hüznü en iyi onlar anlar.Buğusunda bulutlar çoğaltan bakışlarım.Koca bir hayatı sonbahar gibi yaşar...

[TUGBA]

Gerçekten guzel paylasimlar, Ellerine saglik canim...

[Fidem]

hazan en sevdigim mevsim
tskler canim güzel paylasimlar icin