Yine dalgınım uzun gurbet yolunda.Gözlerimde,tekrarlanan ayrılıkların bıkkın yorgunluğu ile birkaç damla yaş durgun akmakta,Kelkit çayını kıskandıracak bir süzülüş ile.Hüznün kan rengi karlarının soğuk soğuk yağdığı dönüş yolunda,uhrevi mekanın yolcusu kadar yalnızım.
Sabırsızca tükenmekte olan gurbetin bol kıvrımlı yolunun her kilometre taşında,çocuksu hülyalara dalmaktayım.Muhteviyatında ayrılığı,özlemi ve gözlerimin kalbime elem veren sağanaklarını barındırmayan pembe hülyalara.
Gamsız bir kalbin vardığı mutlulukların en ulaşılmaz sınırında yaşadığım çocukluğum,şimdi ayrılığın ve gurbet yolunun yağmur damlaları ile şimşekleri yıldırımları çakmakta.Sokaklarında gezdiğim mahallemden hoyrat bir rüzgar kadar hızlı uzaklaşmaktayım.Ölüme gönderdiği sevgilisini uğurlar gibi bir titreyişle el sallamakta sanki,memleketimin en son fidanı taki gözlerimde bir hayal oluncaya dek.
Bir ucu kasabamın gurbetime en uzak köşesinde olan sıra tepeler dahi beni uğurlamakta,eteklerine serpiştirdiği en son papatyası ile.
Sisli bir rüya perdesine dönen ufukta şimdi bir toz bulutu ile yaşlarını Çilhoroz dağına dökmekte göksema.Ve son siyah bulutu ile beni uğurlamakta gurbetin bol kıvrımlı zor yolunda.
Terkedişimde,içinde bütün sevdalıların hasretini ızdırapla kaynatan bir kazana dönen etrafındaki dağları ile uzaklardan memleketim,gözlerimdeki en son görüntüsü ile uğurlamakta beni sanki.
Memleketten ayrılışın bütün hüznüne rağmen gurbet yolcusunun gönlünde tükettiği ümitleri gergef gergef işledim dönüş yoluma.Göz yaşları selime kapılan hülyalarımı köprü yaptım,ait olduğu yüreklere ulaşamayan her duygumu,ulaştırsın diye.
Şimdi yine ömür sahnesinde,ayrılıkların en dramatik rolünü oynayan şaşkın bir aktörüm,gurbetin bol kıvrımlı zor yolunda