KARA YOLU VASITALARİYLE YAPILACAK NAKLİYATTA SAĞLIK İŞLERİ :
Madde 26 - Kara yolu ile yapılacak nakliyatta; vasıtanın istiabından fazla er bindirilmez.
Madde 27 - Yağışlı ve soğuk havalarda üstü açık kamyonlarla nakliyat yapılmaz.
Madde 28 - Vasıta dururken ve yürüyüşte iken ayakta er bırakılmaz ve insan bindirilmez.
Madde 29 - Hayvan üzerinde duramıyacak olan hasta ve yaralılar hayvana bindirilmez.
YAYA OLARAK YAPILACAK NAKLİYATTA SAĞLIK İŞLERİ :
Madde 30 - Erleri aç karnına yürüyüşe geçirmemelidir. Sabah kahvaltısı verilemediği günlerde mutlaka sıcak çay içirilmelidir. Bir günlük yürüyüş bitmeden önce bol yemek vermelidir. Yürüyüşlerin sonuna kadar fazla sigara içilmesine müsaade edilmemelidir.
Madde 31 - Yaya yürüyüşlerinde uygunsuz ayakkabı, yamalı çorap, yağsız ve buruşuk postallar, ayakların uzun müddet yıkanmaması, düz tabanlık, kemik şekli bozuklukları, nasır gibi ayak rahatsızlıkları mani olur. Bunlara dikkat etmek lazımdır.
Madde 32 - Yürüyüş yapan eratın ayaklarına çok ihtimam etmelidir. Yapılan her hangi bir yürüyüş sonunda yapılacak tedbirler şunlardır :
a - Ayakkabıların çıkarılması ve kurutulması.
b - Çorapların çıkarılması, yıkanması ve kuruduktan sonra yumuşatıncaya kadar ovulması, ek yerleri sert olmamak üzere tamiri, bunlar mümkün olmadığı hallerde çorapların temizi ile değiştirilmesi.
c - Ayakları soğuk suda yıkamak, alkollü, şaplı veya formollü su ile oğuşturmak, ayaktaki vuruk, sıyrık, pişikleri tedavi etmek lazımdır.
33 - Yağışlı havalarda erlerin ayakkabılarının yüzleri ve dikiş yerleri yağlanmalıdır. Böyle havalarda erlerde esneme, gevşeklik, uykuya meyil görülürse, geri kalma başlarsa böylelerini hemen harekete geçirmeli ve geride bırakmalıdır. Çünkü bu gibi haller donma arazıdır. Bu gibiler geride kalır, düşer ve ölebilirler.
34. Molalarda, arazinin tabiatına, mevsime ve erattaki yorgunluk alametlerine bakarak hüküm vermelidir. Manıalı ve yokuşlu yerler çıkıldıktan sonra daima mola verilmelidir. Mola yerleri, sıcaklarda gölgeli yerlerde ve soğuklarda, mahfuz yerlerden seçilmelidir. Mümkün ise molalarda erleri uyumağa, fenni yatırmağa ve neşeli vakit geçirmek için şarkı ve türkü söyletmeğe çalışmalıdır.
35. Yürüyüş istirahatlerinde erlerin gelişi güzel yerlerde su içmelerine müsaade edilmemelidir. İçilecek su gösterilmeli ve su inzibatı temin edilmelidir. Bundan başka erlere büyük ve küçük abdest yapmağa mahsus yerler gösterilmeli ve gelişi güzel her yer pislenmemelidir.
Madde 33 - Yağışlı havalarda erlerin ayakkabılarının yüzleri ve dikiş yerleri yağlanmalıdır. Böyle havalarda erlerde esneme, gevşeklik, uykuya meyil görülürse, geri kalma başlarsa böylelerini hemen harekete geçirmeli ve geride bırakmalıdır. Çünkü bu gibi haller donma arazıdır. Bu gibiler geride kalır, düşer ve ölebilirler.
Madde 34. Molalarda, arazinin tabiatına, mevsime ve erattaki yorgunluk alametlerine bakarak hüküm vermelidir. Manıalı ve yokuşlu yerler çıkıldıktan sonra daima mola verilmelidir. Mola yerleri, sıcaklarda gölgeli yerlerde ve soğuklarda, mahfuz yerlerden seçilmelidir. Mümkün ise molalarda erleri uyumağa, fenni yatırmağa ve neşeli vakit geçirmek için şarkı ve türkü söyletmeğe çalışmalıdır.
Madde 35 - Yürüyüş istirahatlerinde erlerin gelişi güzel yerlerde su içmelerine müsaade edilmemelidir. İçilecek su gösterilmeli ve su inzibatı temin edilmelidir. Bundan başka erlere büyük ve küçük abdest yapmağa mahsus yerler gösterilmeli ve gelişi güzel her yer pislenmemelidir.
VAPURLA YAPILACAK SEVKIYATTA SAĞLIK İŞLERİ :
Madde 36 - Yaz mevsiminde erleri güvertede ve kışın da ambarlarda seyahat ettirmelidir. Yalnız erlerin sevkıyatına tahsis edilen gemilerde II ve III üncü kamaralardan dahi istifade etmelidir.
Madde 37 - Eratın sevkıyatında kullanılacak gemilerde er miktarına göre, el ve yüz yıkama yerleriyle, içilecek su tertibatı ihtiyaca göre ayırmalıdır.
Madde 38 - Vapurla sevkıyatı yapılan erler sağlıklarını bozacak yerlere yerleştirilmezler.
Madde 39 - Erlere vapurda seyahat ederken yetiştiği kadar münavebe ile sıcak yemek verilmelidir.
Madde 40 - Erlerin bulunduğu yerleri yolcu kamaralarından ayırmalı ve yolcular arasında gezmelerine müsaade etmemelidir. (Yolcu vapurlarında seyahat edildiğine göre)
Madde 41 - Kafilelerde hasta ve yaralı erler de mevcutsa bunlar için kafi miktarda oturacak sedye, tezkereci eri bulundurmalı, yatarak seyahat eden hastaları müsait kamaralardan istifade ettirmelidir. Kamara yoksa vapurda en müsait yerlerin tercihan hasta ve yaralılara tahsisi düşünülmeli ve yapılmalıdır.
UÇAKLA YAPILACAK SEVKIYATTA SAĞLIK İŞLERİ :
Madde 42 - Hasta ve yaralıların tedavisi hususunda hazar veya seferde uçak ve helikopterlerden faydalanmalıdır.
Madde 43 - Uçak ve helikopterlerle her hangi bir yere sevkine lüzum görülen hastaların nakil işi hastanenin alakalı mütehassısının kararı alınarak yapılır.
YOLLARDA HASTALANAN ERLER HAKKINDA YAPILACAK İŞLER :
Madde 44 - Yollarda hastalanan erler, kafilede tabip varsa tabip tarafından, yoksa kafile kumandanı tarafından yolculuğa devam edip edemiyeceğine karar verilerek askeri veya sivil hastanesi bulunan bir yere kadar vasıta ile nakledilerek hastaneye gönderilir. Hangi hastalıktan ve hangi hastaneye yattığına dair mürettep bulunduğu birliğin kumandanlığına ve şubesine malümat verilir.
Madde 45 - Yaya yolculuğu esnasında hastalanan erlerin hastalıkları hafif ve fakat yaya olarak yollarına devam edemiyecek vaziyette iseler ve bu vaziyetleri kafile tabibi, yoksa kafile kumandanı tarafından tesbit edilerek gidilecek mahalle kadar vasıta ile gönderilmesi temin edilir.
Madde 46 - Yollarda hastalanan erlerden hiç bir suretle muhtarlık veya askerlik şubelerine hasta er bırakılmaz. Hastalanan her erin, sivil olsun asker olsun muhakkak şekilde bir tedavi müessesesine sevkı şarttır.
Madde 47 - Yollarda hastalanarak hastahanelere gönderilen erlerin üzerindeki kıymetli eşya ve parası senet mukabili kafile kumandanı tarafından eri teslim alan hastahaneye verilir. Kıta kumandanında kalacak olan senedi hasta erin karantina memuru imza eder. Bu senedin sureti erin bağlı bulunduğu askerlik şubesine hastalık ihbarı yapılırken gönderilir. Erin üzerindeki orduya ait silah, cephane, kütüklük gibi eşyalar ise kafile kumandanı tarafından teslim alınarak ait olduğu kumandanlığa gönderilir.
Madde 48 - Yollarda hastalanan erlerin sevkıyat işlerinde sarf edilmesi lazımgelen para kafile kumandanının yanındaki avans paradan temin edilir.
Madde 49 - Sivil veya askeri hastahanelere gönderilen erler tedaviden sonra hastahanelerce kıtasına veya memleketine, sivil hastahanelerce en yakın askerlik şubesine, kıta veya memleketine gönderilmek üzere teslim edilir.
Madde 50 - Kafile kumandanları, yolda hastalanarak hastahanelere gönderdikleri erlerin mufassal künyelerini havi bir cetveli tertibat alan kumandanlığa verir.
Madde 51 - Askerlik şubelerinde, askeri konaklarda, istasyon veya büyük duraklarda kafileler içersinde hasta er bulunup bulunmadığı araştırılır ve şüpheli vakalar muayeneden geçirilir. Hastalar hastahanelere gönderildikten sonra yolculuğa devam edilir.
YOLLARDA VEFAT EDECEK ERLER HAKKINDA YAPILACAK İŞLER:
Madde 52 - Yollarda ve sevkıyat esnasında ölen erlerin, ölümü doktor raporu ile tesbit ve tevsik edildikten sonra defnine müsaade edilir.
Madde 53 - Yollama ve sevkıyatta ölen erlerin teçhiz ve tekfinleri şu makamlarca yapılır. Askeri kıtalar, garnizon kumandanlıkları, yurt içi bölge kumandanlıkları, askerlik daire ve şubeleri, merkez kumandanlıkları, askeri müesseseler, askeri ve sivil hastahaneler, sevkıyat işi ile meşgul olan makamlar.
Madde 54 - Yollama ve sevkıyatta vakı olacak ölümlerde, yakın bir yerde askeri veya sivil hastahane varsa tercihan ölü, ölüm sebebi tesbit ve rapor tanzim edilmek üzere bu müesseselere gönderilir. Teçhiz ve tekfinleri de bu müesseselerce yaptırılır.
Madde 55 - Yakınında askeri veya sivil hastahane bulunmayan yerlerde vukubulan ölümlerde, askeri tabip yoksa mahalli hükümet tabipleri tarafından ölüm sebebi tesbit ve raporu tanzim edildikten sonra 53 üncü maddedeki makamlardan biri tarafından teçhiz ve tekfin işi tamamlanarak ölü defnolunur.
Madde 56 - Şüpheli ölümlerde, vakanın muhakkak şekilde askeri veya sivil hastahanelerce tetkik edildikten sonra ve otopsi raporu tanzim edildikten sonra defnine müsaade edilmelidir. Bu gibi vakalarda ölünün hastahanesi bulunan bir yere kadar nakli mecburidir.
Madde 57 - Ölen er, mensup olduğu dinin icaplarına göre defnedilir. (Muhitin sağladığı imkanlar ölçüsünde)
Madde 58 - Ölen erin mufassal künyesi ile birlikte, elbise ve teçhizatiyle kıymetli eşya ve parası tesbit edilir ve buna ait zabıt tutular. Elbise ve kıymetli eşyalar en yakın askerlik şubesine teslim edilecek ve bu şube de erin bulunduğu askerlik şubesine gönderecektir. Ayrıca mensup bulunduğu kıtasına malümat verilir. (Celplerde erin mensup bulunduğu askerlik şubesi, erin maaş ve diğer kıymetli eşyasını tesbit eder ve ailesine göndermeyi sağlar.)
Madde 59 - Perakende olarak, hasta, zayıf, hava değişimli ve yaralılar sevk olunabilir. Grup yapılması için bunların bekletilmesi caiz değildir.
Madde 60 - Hava değişimliler, zayıflar, hasta ve yaralılar sevkıyatında kafilede ağır hasta ve yaralı olmasa bile, 25 kişilik kafileden itibaren bunlara tabip, hasta bakıcı, hemşire, sıhhıye eri, tezkereci ve diğer lüzumlu ilaç, malzeme ve vasıta verilir. Bu kafilelere bunlardan ne miktar verileceği o mahaldeki hastahane veya nekahathanenin alakalı tabipleri tesbit ederler. Kafiledeki en ağır hasta ve yaralı nazarı itibara alınarak ona göre bu işle mütehassıs olan bir tabip vazifelendirilir.
Madde 61 - Kafiledeki hasta, yaralı ve zayıfların miktarı 50 ve daha fazla olduğu zaman verilecek tabip, sıhhiye astsubayı, hemşire, hasta bakıcı, diğer ilaç ve vasıtaların miktarı alakalı tabiplerce tesbit edilecek miktarda arttırılır. Bunların yanlarında ilk tedavi yapacak kadar personel, vasıta ve ilaç bulundurulmasından, bu hastaları sevkeden nekahathane, hastahane baş tabip ve ikinci tabipleri mesuldürler.
Madde 62 - Miktarı 25 kişiden az olmakla beraber içlerinde ağır hasta ve yaralı bulunan kafilelere tabip verilmesi mecburidir. Bunu sağlıyacak hastahanenin alakalı tabipleridir.
Madde 63 - Sevkıyatta yol güzargahındaki köylerde sari hastalık çıktığı haber alınırsa bu köylere uğramadan geçilir. Eğer buna imkan yoksa eratın halk ile temasına ve köy çeşmelerinden su içmelerine, katiyen mani olunur. Böyle yerlerde konaklanılmamasına dikkat edilir.
Madde 64 - Serbest celbe tabi erat :
a - Celp eratı, kaza merkezlerindeki hükümet tabibine müracaat ederek muayene ve aşılarını yaptıracak ve sevk pusulasının mahalli mahsusundaki yere yapılan aşılarla, aşıların yapıldığı tarih yazılacak ve aşıyı yapan tarafından açık künyesi yazılarak sevk pusulası imzalanacaktır.
b - Sevke mani geçici bir hastalığı varsa ve tek tabip salahiyeti dahilinde görülüyorsa birer haftalık istirahat ile sevkı tehir edilecektir. Mevcut hastalık tek tabip salahiyeti haricinde ise en yakın sıhhi müesseselere gönderilmek üzere şubelere gönderilecektir.
c - Serbest celp emri ile doğrudan doğruya kıtalara iltihak edecek erlere, kıtalarınca (D - 90) talimatı hükümlerine göre gerekli muamele yapılır.
d - Sifilitik erlerin sevkı sırasında hükümet veya belediye tabipleri tarafından sevk pusulasına mütebaki tedavinin kıtada yapılmasına dair meşruhat verilir.
e - Serbest celplerde, Vekaleti tarafından verilecek emre sağlık dairesince sıhhi hususlar ilave edilir.
III ÜNCÜ BÖLÜM : LEVAZIM İŞLERİ
GİYDİRME :
Madde 65 - Celp eratı kıtalarına kadar kendi sivil elbiseleriyle gelirler. Kıtalarınca giydirilirler ve üzerlerindeki sivil eşyaları birliklerce muhafaza olunarak terhislerinde veya başka birliklere nakillerinde kendilerine iade edilir.
İAŞE :
Madde 66 - Hazar ve seferde toplu olarak yapılacak celp, terhis ve kıta nakillerinde askere davet edilenler şubelerine kadar kendi yiyecekleriyle beslenirler askerlik şubelerinde itibaren yapılacak iaşe dört esası ihtiva eder.
a - Yaya olarak yapılacak sevkıyatta,
b - Kara vasıtalariyle yapılacak sevkıyatta,
c - Demiryolu ile yapılacak sevkıyatta,
d - Denizyolu ile yapılacak sevkıyatta.
Madde 67 - Yaya olarak yapılacak sevkıyatta:
Celpte, yürüyüşe geçme zamanı ve pişirme malzemesi müsait ve mümkün olan hallerde, askerlik şubelerince veya askerlik şubesi bir iaşe birliği merkezinde ve iaşesi bu birlikçe temin ediliyorsa bu birliklerce erlere sıcak yemek verilmek suretiyle yürüyüşe geçirilir. Mümkün olmayan hallerde azık verilir. Öğle ve akşam yemekleri için güzergahta sıcak bir yemek ile bu kafileyi iaşe edecek kabiliyette birlik mevcut olduğu halde (Askerlik şubelerince o birliğe evvelden haber vermek ve her türlü tedbirleri evvelden almak ve aldırmak suretiyle) sıcak yemekler veya yarı sıcak yemek, yarı azıkla (Öğle yemeği sıcak, akşam yemeği azık veya tamamen azıkla iaşeleri) temin edilir.
Terhiste, terhis yapan birlik ve müesseselerce celpte olduğu gibi iaşeleri temin edilir.
Öğle yemeği zamanına kadar köyüne varacak erler için sabah çorbasından başka ayrıca bir istihkak verilmez.
Madde 68 - Kara vasıtalariyle yapılacak sevkıyatta :
Celpte iaşe, yaya olarak yapılan sevkıyattaki esasların aynıdır.
Seferde celp eratı Milli Müdafaa Mükellefiyeti Kanunu yolu ile temin olunur. Kara yolculuğundan sonra bir demiryolu yolculuğu da yapılacaksa azık hesabında tren bekleme ve hareket saatlerinin de gözönünde bulundurulması lazımdır.
Seferde celp eratı Milli Müdafaa Mükellefiyeti kanunu yolu ile temin edilen malzemelerden istifade edilerek askerlik şubelerince iaşe edilirler.
Madde 69 - Demiryollariyle yapılacak sevkıyatta:
Sevk makamlarınca, mutfak vagonu temin edilebilecek hallerde bu vagonda pişirilecek sıcak yemek ile yoldaki iaşe temin olunur.
Vagon temin edilmediği hallerde, eratın yanına (Celpte askerlik Şubeleri veya misafir oldukları iaşe birliklerince, terhiste terhisi yapan iaşe birliklerince) ihtiyat olarak bir günlük normal istihkak kadar azık verilir. Tren yolculuğundaki iaşe güzergahındaki askeri konaklar veya birliklerce açılacak olan iaşe istasyonlarında sıcak yemek verilmek suretiyle yapılır. Herhangi bir sebeple bu istasyonlarda sıcak yemek verilemediği hallerde ihtiyat azıktan faydalanılır. Eksilen miktar bu istasyonlarda ikmal edilir.
Madde 70 - İaşe istasyonlarında, bir defada 1000 kişiye kadar sıcak yemek verebilecek kabiliyette mutfak edevatı, karavana, çatal, kaşık ve mümkün olan hallerde aş kabı hazır bulundurulur.
Madde 71 - Eratın yanına verilecek ihtiyat azık, celpte birliğe iltihakında, terhiste demiryolunu takip edecek ilk karayolu yolculuğunda erlerin iaşelerine sarf edilir, Kara yolculuğu yapmıyacak erattan ihtiyat azık geri alınmaz.
Madde 72 - Demiryolculuğu mütaakip, denizyolu yolculuğu yapılacaksa erata ayrıca ihtiyat azık verilmez, yanındaki azık, denizyolu ihtiyat azığını teşkil eder. Denizyolunu takip edecek ilk karayolu yolculuğunda eratın iaşesine sarf edilir.



LinkBack URL
About LinkBacks





Alıntı ile Cevapla

Bookmarks