Bölüm 1.2 : Asker
Yaklasik 4 saatlik bir uçus ardindan Türkiye’deydi.
3 Seneden belli gelmemisti bu topraklara..
Imkansizlik diz boyu, dile kolay 3 sene..
Neyseki 24 saat vakti vardi askeri birligine teslim olmasina,
gününü gün edecekti, Istanbul’u dolasacakti..
Önce bir internet cafeye gidip sitesine mesaj birakti ve gelen
mesajlari okudu.. Arkadaslar 18 ay boyunca yazamayacagim,
kardesime siteyi devir ettim, Allah’tan temennim 18 ay sonra
görúsmek üzere demisti ve son mesaji olmustu bu Serdar’in..
O gün bütún gün Istanbul sokaklarinda gezdi, ne kadar degismisti
Istanbul, Cennet misali güzel sehir Istanbul..
Geceyi bir otelde geçirmis, gözúne uyku girmemisti,
Sabah erkenden kalkti, ilk isi cemaat ile namaz kilmak oldu..
Namazin ardindan askeri birligine teslim olmak üzere yola
koyuldu.. Askeri kiyafetlerini giydi ve otogarda beklemeye
konuldu. Saat 11’de otobüs’ü kalkacakti. Iki saati vardi daha..
Kafetaryadan içecek biseyler alip yerine döndü. O sirada yanina
bir asker geldi, adi Hakan’di.. hemen tanismis anlasmislardi.
Meger ayni askeriye’ye gideceklirmis, Hakan henüz 21 yasinda
Türkiye’de yasayan bir genç mis.. O da 18 ay askerlik yapip
ise koyulmak istiyormus. Bilgisayar teknisyenligi okumus ve
yüksek dereceyle üniversiteyi bitirmis. Iki saat boyunca Serdar
ve Hakan konusmus, tanismislardi..Otobüste hiç susmamislar..
Ordan burden eskilerden anlatmislar. SIKI birer dost gibi.
Askeriye de ayni birlikte olduklarini anladiklarinda sevinmislerdi..
Artik yedikleri içtikleri ayri gitmez olmus. Ayni Serdar’in
rüyasindaki gibi. Can dost’u olmustu Hakan O’nun. Mektuplarinda
hep Hakan’dan bahsedermis oglu Kader hanim’a. Anne bi tanisan
dermis, öyle iyi ve anlayisli ki. Safak’a 1 kala Hakan’in
kollarinda canvermis Serdar. Hain bir saldiri sonucu hazirliksiz
yakalanmislardi Serdar ve Hakan. Serdar o rüyasindaki misralari
mirildamis son kez, sonra vasiyetini söylemis Can-Dostuna..
Hakan, ben ölüyorum, huzurluyum, mutluyum, Vatan Sagolsun,
söyle Anam’a bacim’a üzülmesinler, bana söz ver Hakan, onlari
sen koruyacaksin, Annem’e evlat , bacim’a abi olacaksin, söz ver
Hakan demis ve hakkin rahmetine kavusmus..
´Vatan sagolsun Dostum, Serdar’im, sanmaki bu kan kuruyacak,
bu toprakta, sen hep yüregimizde yasacaksin.´
Hakan telefon ile ailesine haber vermis, Kizinca kiyamet kopmus, telefonun ardinda.
Kader hanimin feryadi dinmek bilmemis. Ertesi gün havalimanindan
almis Hakan acili Anne ve kardesi. Önce askeriye ye gidip
Serdar’in kalan esyalarini almislar.
Bir de mektup çikmis esyalarin arasindan. Kader hanimaydi bu
mektup. Bir gece önceden yazmisti Serdar içine dogmusçasina
Sunlar Yaziyordu mektupta ;
Canim Annem, canim bacim,
Siz benim herseyimsiniz, sakin üzülmeyin, olurda sehit düsersem
sakin aglamayin, nice sehitler verdik bu topragin üstünde,
nicelerinide verecegiz anam. Benden kalan herseyi yetim ve
muhtaç insanlara dagitin ama stüdyoma ve bestelerime ellemeyin.
Onlar benim göz nurum, yüregimin yangini, O stüdyoda sadece
benim degil tüm müzikle ilgilenenlerin hakki var, bu yüzden o
Stüdyo’yu devam ettirin.. Anam, oglun öldü ama inan sana Yüce
Rabbim, en az oglun kadar saf ve temiz bir evlat verdi.
Can-Dostum Hakan’in gidecek hiçbiryeri yok ana, yetim büyümüs,
anlattim ya sana. Anam sana son vasiyetim, Hakan’I benim yerime
koy, O’na oglun gibi bak. Benim odam O’nun olsun, benim hayatim
O’nun olsun anam.
O bana verdigi sözü yerine getirecek, sana evlat, canim kardesime
abi olacak. Anam Hakkini helal et. Vatan Sagolsun…



LinkBack URL
About LinkBacks




Alıntı ile Cevapla

Bookmarks