Ve hayat..

Hani herkes ölmeden önce yaşıyordur ya da delirmeden önce akıllıdır.O sınır nerde,ne kadar, öncesi ne sonrası ne?

Son nefesini verir öyle ölürsün, o nefesi aldığın sırada hayattasın, verdiğin saniye ölüsün; o zaman hayatla ölüm arasındaki çizgi bir nefes kadar kısa

Sonra deliliğim takıldı aklıma, neden şimdi eskisi gibi düşünemiyorum yada neden eskiden şimdi düşündüklerimi düşünemedim? Ya eskiden deliydim şimdi akıllandım, yada eskiden akıllıydım şimd, deliyim.
Ne oldu da ben o çizgiyi geçtim, nasıl göremedim? yine anladım akıllıkla delilik arası da bir nefesmiş.

Birgün hayat nedir dedim kendi kendime madem yaşıyormuşsun anlat bakalım.Sonra kendim, kendime cevap verdi : ben de bilmiyorum gördüklerimi anlatayım sen anla..
İnsanlar gördüm oradan oraya koşustururlar,öylece ortalarında durup izledim etraflarına bakmıyolarlar ,beni gormediler bile. Kimisi evine bir torba sebzeyle akşama ne pişirsem diyerek gidiyor, kimi gencler yalnızlıktan sıkılmış işi gücü bırakmış kendine kız yada erkek arkadaş bakınıyor, kimisi işsiz oylece düşünüyor, kimisi kariyer peşinde baskasının ayagını kaydırıyor, tepeye tırmanacam derken kendi kayıp düşüyor.

Kendim, kendime dedi ki; deli mi bu insanlar?Bu hayatı yaşamak değil hayatı tüketmek. Yaşamak yaşamak dedikleri bu mu? Hepsinin birer hayatı var ama o hayatların içinde kendileri yok.

Birden duruldum içimdekiler önce yek oldu sonra yok oldu,sesler tartışmayı kesti,bir sessizlik oldu; yüzüm bir garip gülümsedi.

Yarın söylerim diye erteledigim sevgi sözcüklerini hatırladım, sonra ise soylemek için cok gec olmustu,tüm sevenlerim,sevdiklerim gitmişti.

Kaçtığım şeyleri hatırladım; onlardan kaçarken öyle hızlı koşmuşum ki etrafıma bakmayı akıl edememişim,hayat sağımdan solumdan , ayaklarımın altından heyelan misali akıvermiş.

Sonra yaptıklarımı hatırladım; boş şeylere öyle değer vermişim ki,onları yaparken yapmam gerekenleri yapmamışım. onca yıl güneş tepemde dolanıyor da bir kere doğuşuna bakmamıştım, binlerce insan tanımıştım yuzlerıne bile dogru duzgun bakmamışım.Galiba onca sene kendimi yaşıyorum diye aldatmışım.
Beni iyi bir kariyer icin 15 sene kitaplara mahkum edenleri hatırladım, öğretilenlerin düşüncelerimin yanında hiç olduğunu, ömrümü harcadıklarını anladım. Ben hayatım hakkındaki hep başkalarının aldığını anladım,kendi hayatımda figürandım. Sevmeyi beceremediğim insanları hatırladım, Bir daha kimseyi sevemeyecegimi anladım.
Anladım neden hiç mutlu olmamıştım.

Galiba işte tam bunu dediğim saniye ben deliliğin sınırlarını aşmışım. O gün bugündür acırım insanlara,nemli gözlerle bakarım ,bakarım da anlamazlar sadece deli derler.

Tüm bunların farkına varıp da bu dünyada durmak öyle ağır ki.Hayat herşey yolundayken son golünü atmıştı bana, uyanışım ,lanetim ,tek hazinem, ölümüm olacaktı.
Çok özenirim onlara keşke tüm bu gerceklerin farkına varmasaydım, belki şu an bunu yazmıyor olurdum, iyi bir hayatımın oldugunu düşünüp aynen devam ederdim.
Tükenişi umursamamak ne buyuk lütufmuş,farkına varmadan yaşamak. Bir kere farkına varıp uyandıktan sonra asla eskisi gibi olmuyor,uyanış dirilişin oluyor.Bu ne büyük lanetmiş,kemirip tüketiyor.(bitmek tükenmek bilmeyen bir alev gibiyim; tuttugum ateş bıraktıgım kor oluyor.)

Sonra bir tiksinti belirdi yüzümde, sigara icenler bilir sabah uyandıgında agzındaki o iğrenç tat gibi. Bir güneş doğdu içime bir söz.(Acıdır sıkıntıdır varlığımız ve kendi etrafında dönen boş bir çamur yığınıdır dünya.)

"İnzivaya cekil , tükenişini bekle "dedi kendim, kendime.Sen bu kulaklara göre ağız değilsin, onlar hayatlarından memnun.Bitişini bekle zamanının. O gün bugundür karanlık köşemde beklerim ki benim de zamanım gelsin; ama lanet bu ya herkes ölüyor ,ölmek isteyen hala hayatta. Ben de hızlandırmaya karar verdim, ben kendimi tüketeyim ki,benden birşey alamasınlar,koparamasınlar artık. Varsın ayyaş desinler varsın deli desinler, zaten bu köşede yalnız otururmuydum neden boyle yaptıgımı bilseler..

Şimdi mi?Beni goren herkese şunu diyorum;" Vasiyetimdir söylediğim: Ölmem için Dua edin." Anladım ki Ölebilmek için ölmek gerekmiyor.Madem yaşamayı bereceremiyorsun,istesen de izin vermiyorlar, ne yapman gerektiğini biliyorsun..


Alıntı..