İnsanlar arasındaki farklı ilişkiler söz konusu olduğunda, özellikle aileyi diğer ilişki durumlarından ayıran en belirgin fark, aile üyeleri arasında herşeyden önce sevginin egemen olmasıdır. Herhangi bir aile oluşurken, kadın ve erkeğin en temel beklentileri, bu ortamda karşılıklı olarak sevgiyi bulmak, bir anlamda evlenmeden önce yaşadıkları sevgiyi ailenin güvenli sınırları içinde koruyabilmektir. İnsanın en temel gereksinimleri olan sevgi ve bir gruba ait olma, yetişkin insanların bir aile kurmalarının altında yatan en temel nedenler olmayı hala sürdürmektedirler. Özetle hem evli çiftler, hemde çocuklar için ailede sevginin bulunması önemli bir koşuldur.
Ülkemizde, özellikle geleneksel ailelerde, babaların otoriter görünme kaygıları ve dizginleri elden kaçırmama düşünceleri nedeni ile (kendi babalarında öyle gördükleri için), çocuklarına sevgilerini açıkça göstermedikleri ve ifade etmedikleri gözlenmektedir. Bu ise çocukların gereksinim duydukları sevgi ifadelerinin kısıtlı kalmasıyla sonuçlanmaktadır. Eğer bir ailedeki yetişkin kadın ve erkek ile çocuklar, gereksinim duydukları sevgiyi aile ortamında hissedemeyeceklerse, "aile olarak yaşamanın anlamı nedir?" diye düşünmek gerekir.