mahcup etmek ister ama....

[aCheLia]

Hazret-i Mevlânâ’nın

“kuddise sirruh”

zamanında “bir âlim” vardır ki bu zâtı çekemez,

Her fırsatta Onu küçük düşürmek ister.

Aleyhinde sözler söyler.

Bu da yetmez, toplar bir gün talebeleri.

Haydi Mevlânâ'ya gidelim. Çetin sualler

sorup, Onu mahcup edelim,

der.

Ve kolları sıvar, zor sualler hazırlarlar.

Fakat bir ara“Hazret-i Mevlânâ”yı

görür gibi olurlar karşılarında.

“Herhalde hayâl gördük”der,

çalışmaya devam ederler.

Çetin sualler bulmak için uğraşırken, yine

görürler“Hazret-i Mevlânâ”yı.

Büyük Velî, bütün heybetiyle karşılarında

bir müddet durur, sonra kaybolur.

Derken namaz vakti girer. Namaz için

yan odaya geçerler.

Fakat o da ne? Odanın dört duvarı da

bir takım“Yazılar”la doludur.

Merakla okurlar ki, hazırladıkları

suallerin “Cevapları”dır.

O âlimin kalbine bir “Pişmanlık” çöker.

Yapacağı bir şey vardır artık.

“Özür dilemek”

Alır talebesini, dergâha gider.

Elini öpüp, affını diler.

Ve talebesi olmakla

şereflenir.

[elzem]

tesekkurler , yuregine saglik...