İlk ve son yazdığım yazım bu sadece sana.
Hiç kimseye ben yazmadım
Ben hiç böle de aşık olmadım.
Sensiz hiç kalmadım
Soğuk geceler geçirmedim
Sensiz,
Ağlamadım gidenlerin ardından
Yanmadı yüreğim alev alev
Ben hiç ölmek istemedim aşk için.

Şu halime bak…
Bana bunu sen mi yaptın
Beni bu hale sen mi getirdin.
Sana satır satır ağladım
Göz yaşlarımdan mektuplar bile yazdım ya
Artık bundan sonra benim için yaşam varmı
Hayatın güzelliği.

Sen gittin ya
Ben hiç açmadım perdeleri
Bakmadım güneşe gülen gözlerimle
Kumsalda yürümedim
Denizin kokusunu içime doya doya çekmedim
Sen gittin ya
Ben hiç kendime gelemedim.

Bu satırlar sana beni anlatsın
Benim sana anlatamadıklarımı söylesin.
Şimdi ne yapıyorsun nerdesin kimlesin acaba
Sende beni düşünüyormusun

Ben hep seni düşünüyorum
Hep sana ağlıyorum
ben senin acını yüreğime bastırıp avunuyorum.
Bu gidiş öyle bir gidiş ki
Artık ben yaşayamıyorum
Nefes alamıyorum
Yokluğun çok zor be sevdiğim
Artık dayanamıyorum.

Döngel demeyi çok istedim
Gitme demeyi de
Ama dilimi bağladılar sanki,
Ardından sustum

Gözyaşlarım bile anlatamadı sana gitme diyemedi.
Hatırlarmısın son gecemizi
Döneceğim bir gün dedin
Bekle geleceğim yanına dedin.
Sen gideli çok zaman geçti ben hala
Bekliyorum…
Ne gelen var ne bir haber,
Ve ben halen umutla seni anıyorum

Biliyorum gelmeyeceksin
Kendimi avutuyorum.
Çok şey öğrettin bana sevmeyi
Ağlamayı ama beklemeyi ve unutmayı öğretmedin.
Ama ben senden sonra bir şeyi öğrendim
Ayrılığın zaten ölümün ilk adı olduğunu
Mezar taşının yazdığımız yazı olduğunu
Toprağın kapanan son sayfa olduğunu….