Puslu sokaklarda aşkı düşündüm
Aşk sıcaktı kış soğuk
Hislerim sisler gibiydi
Bazen süslediler hayallerimi
Bazen de buza çevirdiler

Gölgesinde kaldım hayat ağacının
Hep senden bekledim sanki ben suçsuzdum
Geçmi olur eksikmi kalır zaman gidenlere
Umutların tükendiği yerde pişmanlıklar başlamış
Haklı olmak neye yararki tek başına
bütün haklar senin olsun bana seni ver

Bitti sanki rüya değil, büyü olmalı
Biraz daha devam etse nolur sanki
Silgim yoktu tükenmez kalemim için
Yırtıp attım her sayfamı
Birtek sen kalmıştın hayat defterimdeki son sayfam

Ya sen fazlaydın sığmadın hayatıma
Yada benim kalemim yetmedi seni doldurmaya

Şimdi kapakları kaldı bana içi boş
Tıpkı kışın yapraksız kalan ağaçlar gibiyim
Tam ortasındayım kışın ıssız, üşüyorum
Neye yararki içi boş bir hayat yak kapaklarını
Kalmasın hatırası külleri savrulsun kışın fırtınasında

Şimdi kalbim ikinci ele düştü
Mutluydum senden önce nerden çıktın sanki
Çok bitkin ve yorgunum
Son bahar yaprakları kadar kırılganım
Dokunmayın basmayın artık yeter..
Yazacak bir kaderimiz olmasada
Kalemi bırakmak zor bizim için artık..
Biz değişemedik..