Nedir kâbusa benzer bu gördüğümüz, düş mü?
Aşk mıdır bu Allahım, aşkta kin görülmüş mü?
Söndü yıldızlarla bir, bütün ümitler bugün
Gözlerimiz ufukta bir ışık bekler bugün
Sevdâ ateşlerinde yıkanırken rûhumuz
Gökyüzünün altında neden böyle mahzûnuz
Gökyüzünün altında neden böyle çâresi
Ve neden duyulmuyor artık sessizliğimiz?
Duâlar boş dönüyor, yalvarmalar nâfile
Ümide yol vermedi adaklarımız bile
Başucumuzda hüzün bağırır, âvâz âvâz
Böyle aşk, böyle sevdâ, böyle saâdet olmaz!
Kandırmaz artık bizi, ne bulutlar, ne ufuk
Şunun şuracığında iki gönülsüz kulduk
Unutulduk Allahım depremler arasında
Bir çâre yarattın mı gökle yer arasında?
Duydun mu bir kez olsun, kulunun duyduğunu
Senin kadar sevmemenin huzursuzluğunu?
Sen büyüksün, sen ulu, sen hâkim-i mutlaksın
Mührünü gönlümüze ne zaman vuracaksın
Ne zaman ızdırabın başımızı saracak
Susamışlığımızı aşkın doyurur ancak.
Bizi sev, bizi öldür, bizi tutsaklığa al
Bizi cehenneminin kör kuyularına sal
Ateşinle dökülsün günahlarımız, bir bir
Aşkını üstümüze öyle öfkeyle çevir
Bizi dertsiz, tasasız ve kedersiz bırakma
Senden uzak ve sevdâdan habersiz bırakma!