ucuz bir soluktu tutunduğumuz,kimsenin bilmediğini özlemek kadar acı. belirsiz bir yüzleşmenin eskimesinden doğan yol yorgunu, aralık beyazı, tensel bir duruluk korkusu ipince sevinci aksak
hayatın içinde koşturarak
istediklerin ve istemediklerinden öte burası
sonrası bir saksağanın sesinde saklı
ne çok aç ne çok tok
sadece tümsekli bir yolda koşarak
öncesi durmak ve gidememecesine durmak
söylemek, şimdinin sessizliğinde son bir özrü
şimdinin iç sesinde son bir sözcüğü
kimsesiz bir şiir gibi aksak
belki basit belki her satırda yeniden başlayarak
kimsesiz bir insan gibi ağlayarak söylemek
bir tutuşmuş soluk gibi içine çekmek,bir ölüm gibi sigara sarhoşluğunu
bir kırık kalem gibi masamda bir ömür
tutuk bir çocuk gibi ağlayan
sonrası bir şiirin başlığında mıhlı
bırakarak hayatı yarına
bir soğuk titrerken dudaklarında
dokundu elim sana ......
upuzun bir hayat bu ,kisvesi ayrılık rengi bir şekilsiz bulut
görmüyorsun
bir benim yokluğumsa tutunduğun
senden kan rengi bir uykuyu gizliyorum
sokak sessizliğini, soğuk bir sabah yalnızlığını ve kırık bir hayatı
Dün bir başka açıdan bakardı gözlerim.
Anlamadığım bir güç vardı ellerde şiirler boyu.
Oysa her yağmur sonrasının mutluluk getirdiğini bilirdim.
İnanmazdım belki sevginin bir ömür boyu devam edeceğine,
Yedi ülkeyi sarhoş dolaşsam sıcaklığına,AŞKA inanmazdım
Ama özgür bir türküye hasret kaldım yıllarca.
Bu şehrin sabahından akşamına kadar çaresizliğim vardı.
Kızıl bir şarap damlası olurdu,kadehler dolusu yalnızlığım.
Ölürdüm kahroluşların en güzelinde.
Kaç kez açılan her kapıyla boğuldu hayatım,
Kaç kez dudağımda yıpranmış melodilerle,
Kaldırım taşlarında ezildim kaldım.
Zeytin yeşilliğinde sallanan bakır yüzlü,
Mert bir kadının hikayesiydi anlamadığım!
Anlamadığım! Susamış ellerimin kadehlere uzanmasıydı.
Güneş sabahları doğacaksa erkenden,
Gözlerimdi, ıslak yollarda aradığım.
Gözlerimin mavisini çaldırdım uyurken,
Özgürlüğümü çaldırdım, bakışların en güzeline.
Sonra büyük yağmurlar ıslattı benliğimi,
İnsanlar kaynadı caddelerde,
Ve Ben kendimi bulmaya çalıştım.
Ben kaldım, o kalmadı. O tüm sahteliklerini, numaralarını, acılarını, kanırtmalarını bana bıraktı. Hepsi üstüme yapıştı, çıkaramıyorum. Bu kokuşmuşluğun içinde sadece tek cevap vardı aradığım. Ben ondan çoktan gitmiştim… Ama bilmeliydim sevdi mi? Ne saflık ama… Buralarda kimse kimseyi sevmez ki!
Bookmarks