Oktay Eksi'nin Hurriyet'e Vedasi

[meLek]

Oktay Eksi'nin 28 ekim 2010 Hurriyet gazetesinde yayinladigi yazisindan sonra istifa etti ( etme mecburiyetinde kaldi ?).
Yillarin yazari ustune ustelik birde Basin Konseyi'ni baskani.
Oktay Eksi'nin hayrani sayilmam, hatta adamin yazilarini nefret ettigimi bile diyebilirim. Fakat bu durumda istifa etmesi yerlimidir ?
Tamam, soyledigi soz gercekten cok agir bunu kendisi de itiraf ediyor. Bunu diger bir yazi ile acikliyor ve ozur diliyor. Yetmezmiydi ozuru ?

Sizce Oktay Eksi'nin istifa etmesi dogrumudur ? Degilmidir ?

Oktay EKŞİ

Okuyucularıma veda

BAZEN habbenin (dam-lacığın) kubbe, kubbenin de habbe yapıldığı dönemlerden geçersiniz.

Benim 28 Ekim tarihli yazımın son cümlesinde (nasıl istismar edilebileceğini hesaplayamadan) değiştirdiğim iki kelime buna örnek teşkil etti. Gerçeği olduğu gibi anlatmam anlamak istemeyenlere yetmedi.
Bu durumda 1966 yılından beri mensubu olduğum, 1974 yılından beri de “Başyazar”ı sıfatını taşıdığım Hürriyet Gazetesi'nden ayrılmaya karar verdim.
Bana ne mutlu ki bunca yıl en iyi patronlarla ve mükemmel gazetecilerle çalıştım. Hepsine içten teşekkür borçluyum.
Bugüne kadar ülkem ve mesleğim için hangi görüşleri savundumsa ömrümün sonuna kadar onları savunacağımın bilinmesini isterim.

Oktay EKŞİ

Ayarı kaçırmışız

OKUYUCUDAN tepki gelmese belki unutup gidecektik. Ama “Bu düpedüz hakaret anlamına geliyor” türü uyarılar üzerine dönüp bakınca, itiraf edelim, “Lafın hem ayarını kaçırmışız, hem de seviyesini çok düşürmüşüz” diye çok rahatsız olduk. Önce kimi rencide etmişsek tüm içtenliğimizle özür diliyoruz.

Gelelim şimdi hikâyenin kendisine:
Bize yani Hürriyet'in köşe yazarlarına kendi yazılarını, “eğer ifade düşüklüğü, bilgi yanlışı, eksik anlatım gibi bir kusur varsa düzeltmesi için” bir fırsat verilir yani ya evine gazetenin erken baskıları gönderilir veya yazısı fakslanır.
Bu profesyonel mükemmeliyetçiliğin gereğidir ve yıllardır yapılır.
Biz yazarlar -en azından ben öyleyimdir- geç vakit de olsa, o metni bir kere daha gözden geçiririz. Zaman olur yazıya ilave yaparız. Zaman olur yazının bütününü değiştiririz. Zaman olur içindeki bir ifadeyi yeterince açık yahut çarpıcı bulmaz, onun yerine başka bir cümle yazarız.
Şimdi bu yazıyı yazmamıza sebep olan makalenin başından aynen öyle bir şey geçti.
Geçen gece, yani 27 Ekim günü saat 23.30 sularıydı. “Okuyucunun önüne çıkacak metinde hata olmasın” diye, eve fakslanmış yazıyı gözden geçirdim. Gerçekten metinde ufak tefek hatalar vardı. Onları düzelttim.
Yazı, Rize'nin İkizdere vadisinde 22 adet Hidroelektrik Santral yapılmasını engelleyen Trabzon Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun kararına destek veriyor ve “Elektrik üretimi için ülkedeki tüm akarsuların kullanma hakkının 49 yıllığına özel şirketlere verilmesini” bir “peşkeş çekme” olarak nitelendiriyordu.
Konuşmacılar gibi yazarlar da son cümlenin “vurucu” olmasını isterler. Çünkü dinlediğiniz konuşmanın yahut okuduğunuz yazının deyim yerindeyse tadı o son cümlededir.
Ben de, akarsuların kullanma hakkının 49 yıllığına verilmesiyle ilgili hususu, “Şimdi, her şeyi satan işte o zihniyetin marifetini görüyoruz” diyerek ifade etmiştim.
Aklıma bir önceki Maliye Bakanı Kemal Unakıtan'ın meşhur “Babalar gibi satacağız” sözü geldi. Ondan esinlenerek “her şeyi satan zihniyet” ifadesini değiştirip “analarını bile satan” yaptım ve o metni gazeteye faksladım.
Bu değişiklik sadece saat 24'ten sonra basılan gazetelere yani şehir içlerinde dağıtılan Hürriyet'lere girdi.
Ertesi sabah gazetede kendi yaptığım değişikliği görünce “Galiba kantarın topunuzu kaçırmışız” dedim ama iş işten geçmişti.
Gerçekten ifade hem “maksadımı” aşmıştı, hem de bu sütunu izleyenlerin yadırgayacağı kadar ağır kaçmıştı.
Nitekim okuyucu hiçbir faturayı ödetmeden bırakmaz:
Protestolar yağınca, başa döndük ve “vurucu ifade” şehvetine kapılıp birilerini -özellikle siyasi iktidarı- rencide ettiğimizi gördük.
Konuyu bir de gazetede kendi aramızda tarttık. Sonunda “hatayı kabul etmenin de bir görev ve bir borç olduğu” gerçeğini dikkate alıp “üzdüklerimizden özür dilediğimizi” tüm içtenliğimizle duyurmaya karar verdik.

[LAViNYA]

Hürriyet Gazetesinin tüm köse yazarlarini okurum, Oktay Eksiyi okudugum gibi. Yaziyi ilk okudugumdaki ilk tepkim yuhhh olmustu. Hatta bunu sesli bir sekilde demistim. Yuh dememdeki sebep terbiyesizlik vs algiladigimdan degil, yazarin düsüncesini acik acik ifade etmesinin hosuma gitmesiydi. Ve bakalim ilerleyen gunlerde adamin basina ne gelicek demistim..
Veee
Özür yazisini yazarak istifa etti..

Oktay eksi aciklamasindada söylemis zaten ayari kacirdigini.. Yalis yaptiginin farkinda. Eger diger köse yazari arkadaslarinin yazilarini okuduysanis eger onlarda Eksinin agzindan en kotu söz olarak halk etmis dedigini duymuslar yada sevdiklerine eseoglu dedigini yazmislar vs vs.

Kendi düsüncem istfa etmesi gerekmiyordu. Olay hakaret vs denilerek mahkemeye giderdi ( ki bence en uygun sözü sarf etmis ) orda hesaplasilirdi ki zaten baskaban ve üc bakan ayri ayri tazminat davasi acmis Oktay Eksiye 100er bin liralik.

[meLek]

Istifa etmesinde ciddi ciddi soru isaretleri yaratiyor bende.
Agir konusmus olabilir, belirli sinirlari asmis olabilir... Fakat.. Fakat bu istifa nedeni olamaz olmamasi gerekir. Kendi fikrini rahat sekilde ifade edebilmesi gerekir.
Yazilarda agir hakaretlere yer vermeden de fikirlerini dusuncelerini ifade edebilmeleri gerekir diye dusunuyorum.
( PowNews gibi olmalarini kesinlikle istemem meselaaaa )

Ama ama ama yinede Oktay Eksi'nin istifa etmesine anlam veremiyorum yaa... Eger oyle gerektiriyor ise ehum gazetecilerin/yazarlarin yuzde 80'i istifa etmesi gerekir
Eh onlarda istifa etmedigine gore Oktay Eksi'nin istifasina da anlam veremiyorum.

Dava acmalari da biraz sacmalik ya. Ne yani, bazi bakanlarin dediklerine bakarsak, insanlarimiza da rahat bir sekilde onlara da dava acma ihtimalini versinler...

[CASPER_CASPER_]

Oktay ekşinin söylediği sözlerin sanki normalmiş gibi yansıtılmasına anlam veremiyorum....!
Geçte olsa yerinde doğru bir karar vermiş....!